Pałac w Tarcach to neorenesansowa rezydencja z 1871 roku, która wyróżnia się na tle wielkopolskich zabytków charakterystyczną sylwetką z czterema narożnymi wieżyczkami. Położony niespełna siedem kilometrów od Jarocina, od lat funkcjonuje jako hotel i restauracja, umożliwiając zwiedzającym nie tylko podziwianie historycznej architektury, ale też doświadczenie atmosfery arystokratycznej rezydencji od środka. To jedno z niewielu miejsc w regionie, gdzie można przenocować w autentycznych pałacowych wnętrzach.

Budynek dobrze widać już z drogi. Prostokątna bryła z wieżyczkami zwieńczonymi spiczastymi dachami sprawia, że pałac przypomina francuskie zamki renesansowe – i nie jest to przypadek.

Historia pałacu – od Gorzeńskich do dziś

Wieś Tarce ma średniowieczną metrykę i pojawiała się w dokumentach już w XIV wieku, ale obecny pałac powstał znacznie później. W 1866 roku majątek wykupiła Antonina z Bojanowskich Gorzeńska, wdowa po Hieronimie Gorzeńskim – właścicielach słynnego Śmiełowa. Tarce miał otrzymać najmłodszy z synów, Stanisław, który w 1860 roku ożenił się z Elżbietą Węsierską.

To właśnie Stanisław Gorzeński zlecił budowę nowego pałacu. Projekt powierzono Stanisławowi Hebanowskiemu, cenionemu poznańskiemu architektowi, który zaprojektował między innymi Teatr Polski w Poznaniu. Pałac w Tarcach powstał według tego samego projektu co rezydencja w Posadowie – obie budowle łączy nie tylko autor, ale też charakterystyczny styl francuskiego neorenesansu.

Budowa trwała do 1871 roku, a nadzór nad pracami sprawował Antoni Krzyżanowski, mistrz budowlany z Poznania. Stanisław i Elżbieta Gorzeńscy mieli dwóch synów: Zbigniewa i Ludwika. Po śmierci Stanisława w 1898 roku majątek odziedziczył Zbigniew, który ożenił się z Anielą Biegańską. Małżeństwo nie miało dzieci, więc Zbigniew w testamencie przekazał Tarce Zdzisławowi Bończa-Skarżyńskiemu, działaczowi niepodległościowemu i pierwszemu polskiemu staroście w Jarocinie.

Zdzisław Skarżyński był zapalonym myśliwym – w pałacu zgromadził imponującą kolekcję trofeów łowieckich. Brał też udział w powstaniu wielkopolskim jako dowódca batalionu jarocińskiego, który sam utworzył i finansował.

W okresie międzywojennym Tarce odwiedzali artyści i wybitne postacie. W 1926 roku gościł tu Wojciech Kossak, współtwórca Panoramy Racławickiej, który podobno był zachwycony urokiem miejsca. Bywali też generał Edward Rydz-Śmigły, pisarka Magdalena Samozwaniec czy poetka Maria Pawlikowska-Jasnorzewska.

Wojenne i powojenne losy rezydencji

Podczas II wojny światowej pałac służył jako szkoła dla niemieckich dzieci i ośrodek szkoleniowy Hitlerjugend. Po 1945 roku majątek podzielono na parcele, a w budynku mieściło się Kooperatywne Centrum Szkoleniowe, później zasadnicza szkoła rolnicza, przekształcona w latach 70. w Zespół Szkół Rolniczych.

Dekady użytkowania przez różne instytucje pozostawiły ślad. Wnętrza przebudowywano, dzielono sufitami, zmieniano układ schodów. W latach 1968-1974 przeprowadzono remonty – wymieniono pokrycie dachów wież na blachę miedzianą, zmieniono układ pomieszczeń, dobudowano korytarze. Pałac stopniowo tracił pierwotny charakter.

Przełom nastąpił w 2006 roku, kiedy kompleks kupił prywatny właściciel. W latach 2008-2011 przeprowadzono kompleksową renowację, przywracając budynkowi historyczny wygląd. Odtworzono detale architektoniczne, stolarkę okienną i drzwiową wraz z klamkami i okuciami, zrekonstruowano stiuki i pierwotny układ pomieszczeń na parterze. Schody w westybulu odzyskały dawną formę.

Architektura i otoczenie pałacu

Pałac prezentuje się imponująco – to piętrowy budynek w stylu francuskiego neorenesansu z wyraźnymi podziałami elewacji. Od frontu znajduje się ryzalit z głównym wejściem pod portykiem. Nad środkowym oknem pierwszego piętra umieszczono kartusz z herbami: Węsierski Elżbiety (po lewej) i Nałęcz Stanisława Gorzeńskiego (po prawej). W zwieńczeniu frontonu widnieje herb Nałęcz Zbigniewa Ostroróg-Gorzeńskiego.

Cztery narożne wieżyczki ze spiczastymi dachami nadają budowli rozpoznawalny charakter. Westybul zachował oryginalne dekoracje, które szczególnie zwracają uwagę – to właśnie tu widać wpływy francuskiego renesansu.

Od bramy do głównego wejścia prowadzi wybrukowana droga z podjazdem. Po drugiej stronie rozciąga się ogród ze stawem, na którym znajduje się wysepka połączona mostkiem – jedno z bardziej malowniczych miejsc w obrębie posiadłości. Dalej ciągnie się park krajobrazowy o powierzchni około 10 hektarów, założony w pierwszej połowie XIX wieku, który po renowacji odzyskał dawny blask.

Park przylega bezpośrednio do lasu, co tworzy wrażenie jeszcze większej przestrzeni. To właśnie ten widok zachwycił Wojciecha Kossaka, który nazwał Tarce „perłą ukrytą wśród lasów”.

Co można zobaczyć i zrobić w Pałacu Tarce

Obecnie pałac działa jako hotel i restauracja. Wnętrza udostępniono zwiedzającym, choć głównie w formule noclegów lub wizyt w restauracji. Można tu przenocować w apartamentach urządzonych w historycznych komnatach – doba hotelowa trwa od godziny 16:00 do 11:00 następnego dnia. Rezerwacji dokonuje się telefonicznie.

Pałac chętnie wynajmowany jest na wesela, przyjęcia rodzinne, eventy firmowe i inne uroczystości. Neorenesansowe wnętrza i wysoka jakość obsługi sprawiają, że to popularne miejsce na tego typu wydarzenia w regionie.

Dostępna jest też możliwość sesji fotograficznych – zarówno we wnętrzach, jak i w parku. Wymagane jest wcześniejsze umówienie terminu i wiąże się z opłatą. To dobra opcja dla par planujących ślub, fotografów szukających ciekawych lokalizacji czy po prostu miłośników historycznej architektury.

Dla kogo jest Pałac Tarce

To miejsce przede wszystkim dla osób ceniących historyczną atmosferę i szukających czegoś więcej niż standardowego hotelu. Nocleg w pałacowych apartamentach to szansa na poczucie klimatu dawnych rezydencji arystokratycznych. Sprawdzi się zarówno jako romantyczny wypad we dwoje, jak i miejsce na rodzinne świętowanie.

Miłośnicy architektury znajdą tu ciekawy przykład wielkopolskiego neorenesansu z francuskimi wpływami. Park i otoczenie zachęcają do spacerów – szczególnie wiosną i latem, gdy zieleń jest w pełni.

Warto pamiętać, że to przede wszystkim obiekt komercyjny – hotel i restauracja. Nie jest to muzeum otwarte codziennie dla zwiedzających. Jeśli zależy na obejrzeniu wnętrz, najlepiej zaplanować nocleg lub wizytę w restauracji. Można też umówić się na sesję fotograficzną, która daje możliwość zobaczenia zarówno pomieszczeń, jak i parku.

Praktyczne informacje – dojazd, ceny, kontakt

Tarce to niewielka miejscowość w województwie wielkopolskim, w powiecie jarocińskim, położona około 7 kilometrów od Jarocina w kierunku Gizałek. Pałac dobrze widać z drogi, więc trudno go przegapić. Dojazd samochodem jest najwygodniejszy – z Jarocina to kilka minut jazdy, z Poznania około 60 kilometrów.

Ceny noclegów w apartamentach ustalane są indywidualnie, podobnie jak koszty wynajmu sali na wydarzenia. Sesje fotograficzne są płatne, szczegóły najlepiej ustalić telefonicznie pod numerem 502-314-004 lub 576-771-944. To też główne numery kontaktowe do rezerwacji i wszelkich zapytań.

Restauracja w pałacu oferuje menu oparte na wysokiej jakości produktach. Warto wcześniej sprawdzić godziny otwarcia i ewentualnie zarezerwować stolik, zwłaszcza w weekendy, gdy obiekt często goszcza wesela i inne uroczystości.

Na zwiedzanie samego parku i obejrzenie pałacu z zewnątrz wystarczy około godziny. Jeśli planuje się nocleg i kolację w restauracji, warto zarezerwować cały wieczór. Dla osób zainteresowanych historią regionu Pałac Tarce można połączyć z wizytą w pobliskim Jarocinie czy Śmiełowie, gdzie znajduje się muzeum poświęcone Adamowi Mickiewiczowi.